تردمیل لذت گرایی چیست؟ با مفهوم تردمیل هدونیک آشنا شوید

تردمیل لذت گرایی

تردمیل لذت گرایی نظریه‌­ای است مبتنی بر این مشاهدات که این تمایل در افراد وجود دارد که علی رغم تجربه وقایع مهم مثبت یا منفی یا تغییرات در زندگی، به سرعت به سطح نسبتاً ثابتی از شادی یا “نقطه اولیه” برگردند. تردمیل لذت‌گرایی به سازگاری لذت‌گرایی نیز معروف است. سازگاری فرآیندی است که به موجب آن به مرور اثرات منفی و مثبت بر خوشبختی کمرنگ می‌­شود. نام تردمیل لذت‌گرایی برای اولین بار در مقاله بریکمن و کمپبل در سال ۱۹۷۱ با عنوان «نسبی‌­گرایی لذت‌گرایی و برنامه­‌ریزی جامعه خوب» ذکر شد.

تردمیل لذت گرایی بر این ایده استوار است که در نهایت سطح شادی فردی به عقب برمی‌­گردد؛ به جایی که قبل از افزایش یا سقوط در پاسخ به وقایع مهم زندگی بوده است. سطح ابتدایی شادی یا رفاه به عنوان نقطه اولیه شناخته می­شود و لزوماً از نظر احساسی خنثی نیست.

با این حال، به احتمال زیاد برای اکثر افراد مثبت است اما لزوماً برای همه یکسان یا در یک سطح نیست. همچنین، افراد می‌­توانند مبانی مختلفی را برای جنبه­‌های مختلف به‌زیستی مانند احساسات مثبت و رضایت از زندگی اتخاذ کنند.

درک تردمیل لذت گرایی

تردمیل لذت گرایی در زندگی روزمره ما مشهود است. وقتی انسان چیزهای خوبی مانند برنده شدن در قرعه‌­کشی، خرید خانه یا ماشین جدید یا ارتقایی را که همیشه منتظر آن بوده ­اند تجربه می‌­کند، باعث افزایش حس خوشبختی می‌­شود که بعداً با گذشت زمان به یک خط مبنای شخصی عادی کاهش می‌­یابد. وقتی شخص دچار یک ضرر یا عقب­‌گرد ویرانگر می‌­شود، همین وضعیت صادق است؛ شدت احساس فقدان و ناامیدی با گذشت زمان کاهش می‌­یابد تا زمانی که فرد با گذشت زمان به خط مبنای اولیه خود بازگردد.

بنابراین، تئوری تردمیل لذت‌گرایی نشان می‌­دهد که افراد سرانجام از موقعیت‌­های تغییر دهنده زندگی بهبود می­‌یابند. احساسات آنها با گذشت زمان به حالت اولیه شادی فرد باز می‌­گردد.

قرار داشتن روی این تردمیل به چه معناست؟

تردمیل لذت گرایی یا سازگاری لذت‌گرایی بخشی از طبیعت انسان است که توانایی سازگاری مداوم با شرایط همیشه در حال تغییر را ایجاد می‌­کند. از این رو، سرخوشی از بین می­رود، خشم آرام می­گیرد و غم و اندوه در نهایت سیر قهقرایی پیدا می‌­کند. این بدان معناست که با وجود حوادث شدید و عدم تعادل عاطفی در زندگی روزمره انسان، سرانجام تعادل عاطفی حاصل می‌­شود.

به عبارت دیگر، انسان­ها برای دستیابی به اهداف، امیدها و آرزوهای دیگر بر روی تردمیل لذت‌گرایی قدم خواهند گذاشت. روانشناسان فکر می‌­کنند تردمیل لذت‌گرایی توانایی بقای انسان است. این مستلزم این است که انسان­ها حوادث گذشته را به جیب ذهن عاطفی فرو می‌­برند تا خود را آزاد کنند، تا از عهده رویدادهای جدیدی برآیند که در حال حاضر با آن روبرو می‌­شوند.

نمونه­‌هایی از سازگاری لذت‌گرایی مشاهده شده

در زیر چند نمونه از سازگاری لذت­‌جویانه شناسایی شده توسط روانشناسان را ملاحظه می‌­کنید:

۱. برندگان قرعه­‌کشی

افرادی که برنده جایزه قرعه‌­کشی می‌­شوند، در آن زمان سطح بالایی از شادی را تجربه می‌­کنند. با این حال، به گفته روانشناسان، برندگان به محض از بین رفتن تجربه جدید برنده شدن، به سطح قبلی شادی خود برمی‌­گردند.

برخی حتی به دلیل تغییر در روابط و احساساتی که اتفاق افتاده است، به سطح پایین­تری از خوشحالی باز می‌­گردند. هجوم شادی می‌­تواند حدود یک سال طول بکشد اما به تدریج به سطح عادی احساس خوشبختی و رفاه باز می‌­گردد.

۲. قربانیان تصادفات بزرگ

قربانیان تصادفات بزرگ در هنگام حادثه درد جسمی و روحی سختی را تجربه می ­کنند. ممکن است در نهایت پاها یا دستان خود را از دست بدهند، که نتیجه‌­ای دائمی است که می‌­تواند قربانی را ویران کند. با این حال، آنها معمولاً پس از دوره نقاحت به سطح رفاه و شادی قبل از حادثه خود بر می‌­گردند.

۳. غذا

اولین لقمه غذای خوشمزه هجومی از شادی به همراه می‌­آورد و لذت­بخش‌­تر از لقمه‌­های بعدی پس از آن است. با این حال، پس از بالا رفتن نشاط و احساس وجد، هجوم شادی ناشی از غذا متوقف می‌­شود.

تردمیل لذت گرایی

شادی چیست؟

تردمیل لذت‌گرایی با این ایده مطرح می‌­شود که انسان­‌ها به طور کلی به یک سطح ثابت از ادی باز می‌­گردند که با شخصیت و ژنتیک آنها سازگار است. برخی از روانشناسان استدلال می­‌کنند که تا ۵۰٪ از ظرفیت انسان برای خوشبختی از پدر و مادر به ارث می‌­رسد. با این حال، این ادعا به طور گسترده‌­ای مورد توجه همه روانشناسان نیست.

واژه­‌نامه وردنت (Wordnet) شادی را به عنوان “وضعیت رفاه مشخص شده با احساساتی از رضایت تا شادی شدید” تعریف می‌­کند. دیکشنری کمبریج به‌زیستی را به عنوان “وضعیت راحتی، سلامتی یا خوشبختی” تعریف می­کند. تشخیص تفاوت بین به‌زیستی و شادی گیج‌­کننده است. به همین ترتیب، اندازه­‌گیری شادی شخصی دشوار است و محققان از چندین ابزار مانند مصاحبه، نظرسنجی و مقیاس ذهنی استفاده می‌­کنند. تمام اقدامات از نظر روند و تفسیر، ذهنی هستند.

همچنین، طبق گفته محققان، تجارب زندگی باعث ایجاد تغییرات پایدار در حالت‌­های عاطفی می‌­شوند. یعنی وقایع زندگی بسیار مثبت یا منفی می‌­توانند باعث تغییرات دائمی در شادی شخص شوند.

انواع شادی

دو نوع اصلی شادی یا منبع لذت وجود دارد، یعنی، لذت‌­طلبی (هدونیسم) و نیک‌­بختی.

۱. هدونیسم

هدونیسم جستجوی لذت است. به نوعی لذت یا خوشبختی اشاره دارد که از انجام کاری که دوست داریم یا پرهیز از انجام کاری که دوست نداریم به دست می‌­آوریم. متداول­‌ترین نمونه­‌های لذت لذت‌گرایی رابطه جنسی و غذا است. از این رو، لذت‌­گرایی به عنوان لذتی توصیف می‌­شود که می‌­تواند شامل مواردی باشد که افراد مختلف از آن لذت می‌­برند.

۲. نیک‌­بختی

نوع دوم شادی نیک­‌بختی نام دارد که تحقق حاصل از انجام فعالیت‌­های هدفمند است. این اتفاق زمانی می‌­افتد که افراد به معنای قابل قبولی مانند قبولی در آزمون وکالت، یافتن هدف در زندگی و کمک به دیگران به طرزی چشم‌گیر دست پیدا کنند.

این نوع شادی کمتر تحت تأثیر تردمیل لذت‌گرایی قرار می­‌گیرد. از بین رفتن حس نیک‌­بختی بیشتر از شادی لذت‌­جویانه طول می­‌کشد. با این حال، هر دو نوع شادی به تقویت انعطاف‌­پذیری در برابر حوادث منفی و فاجعه‌­بار کمک می‌­کنند.

راه­های محدود کردن اثرات تردمیل لذت‌گرایی و افزایش شادی

در زیر روش‌­های پیشنهادی برای کاهش اثرات تردمیل لذت‌گرایی و افزایش ظرفیت شادی طولانی مدت آورده شده است.

۱. ذهن آگاهی را تمرین کنید.

تمرین ذهن آگاهی، به ویژه به شکل روزانه، به فرد کمک می‌­کند تا در لحظه زندگی کند و حواسش به آنچه در اطرافش اتفاق می‌­افتد باشد. به این ترتیب، می‌­توان فهمید که چه چیزهایی برای زندگی مهم است و چه چیزهایی ضروری نیست. بی‌­توجهی و حواس پرتی ناشی از برنامه­‌های شلوغ روزمره زندگی مدرن کاملاً معمول به نظر می‌­رسد. ذهن آگاهی نوعی مراقبه است که می‌­تواند احساس به‌زیستی را بهبود بخشد و باعث مثبت اندیشی شود.

۲. عشق و شفقت

تمرین مهربانی، دوست داشتن و دلسوزی، میزان شادی را هم در درون خود و هم با دیگران افزایش می‌­دهد. به طور کلی پذیرفته شده است که افرادی که به دیگران کمک می‌­کنند به طور کلی خوشحال‌­تر هستند و به احساس رفاه بیشتری دست می‌­یابند. چنین نوع مراقبه‌­ای احساسات منفی را از بین می‌­برد و نگرش مثبت نسبت به زندگی را به طور کلی جایگزین آنها می‌­کند.

۳. خودسازی

رشد شخصی با احساس عمیق به‌زیستی همراه است. خودسازی شخصی از طریق پیگیری اهداف شخصی، متصور کردن آینده‌­ای مثبت برای زندگی و پیگیری فعالیت‌­هایی که فرد در آنها مهارت دارد و همچنین علاقه زیادی به آن دارد، حاصل می‌­شود.

۴. فرهنگ خوش‌­بینی ایجاد کنید.

خوش­بینی ویژگی‌­ای است که تقریباً مترادف خوشبختی است. یک فرد خوش­بین غالباً شخصی با افکار شاد است و به طور مثبت به آینده چشم دوخته است. این به کسب رضایت و لذت بردن از زندگی کمک می­‌کند، که منجر به بهبود سلامت از نظر روحی و جسمی می‌­شود.

همان طور که گفته شده است:«هر چیز که در جستن آنی، آنی» امپراطور روم مارکوس اورلیوس نتیجه گرفت که «ما به همان چیزی تبدیل می­‌شویم که درباره آن فکر می­کنیم.» داشتن خلق و خوی خوشبینانه دائمی می‌­تواند منجر به خودشکوفایی شود و عکس آن نیز صادق است.

۵. پذیرش عاطفی

پذیرش هر دوی عواطف مثبت و منفی از اهمیت بالایی برخوردار است، گرچه عواطف منفی برای برخی از افراد بسیار دشوار است. ممکن است پذیرش احساسات منفی برای آنها دشوارتر باشد و از آن اجتناب کنند که این امر می‌­تواند منجر به مشکلات روانی شود.

اجتناب عاطفی معمول است زیرا احساسات منفی که از آنها اجتناب می‌­شود معمولاً با وقایع بد و منفی مرتبط هستند که شخص ترجیح می‌­دهد آنها را فراموش کند، به عنوان مثال، از دست دادن غم‌­انگیز یک عزیز. از این رو، اجتناب از احساسات منفی به دلیل احساس ناراحتی موجب تسکین موقتی اما عذاب پایدار می‌­شود.

۶. اظهار قدردانی

افرادی که غالباً آگاهانه از وقایع مثبت ابراز تشکر می‌­کنند، معمولاً از یادآوری تجربیات گذشته لذت می‌­برند و ظرفیت شادی خود را افزایش می‌­دهند. ابراز سپاس همچنین با مرور مجدد دائمی رویدادهای مثبت، در اوقاتی که شخص بخاطر تأثیر این رویدادها بر زندگی خود اظهار سپاس فراوانی می‌­کند، روند سازگاری لذت‌گرایی را کاهش می‌­دهد.

۷. معین کردن و دنبال کردن اهداف معنی‌دار

همانطور که در بخش‌­های بالا مشخص شد، انجام کار معنادار منجر به تأثیر مثبت بر زندگی می­‌شود و اغلب منجر به افزایش رفاه و خوشبختی می‌­شود. از این رو، تعیین و پیگیری اهدافی که از نظر شما معنی‌­دار هستند می‌­تواند باعث افزایش خوشبختی و رفاه شود. راه رسیدن به هدفی معنادار منجر به احساس رضایت و خوشبختی می‌­شود. علاوه بر این، تعیین اهداف معنی‌­دار فرد را بر آن می‌­دارد که هدف­‌گرا باشد و به سوی دستیابی به آن سوق یابد. ذهن معمولاً اهداف کمتر معنادار را کنار می­‌گذارد.

۸- روابط را توسعه دهید.

ایجاد روابط نزدیک و پیوندهای اجتماعی به افراد کمک می‌­کند تا در مواقع ضروری با داشتن یک شبکه پشتیبانی شاد زندگی کنند. این امر خصوصاً با افزایش سن فرد بیشتر مطرح است. از این رو، سرمایه­‌گذاری در روابط پایدار می‌­تواند به زندگی سالم‌­تر و شادتر منجر شود و افسردگی و تنهایی را دفع کند.

نتیجه­‌گیری

اگر همیشه در زندگی بیشتر می‌­خواهید، به احتمال زیاد هرگز راضی نخواهید شد و هرگز از تردمیل دور نخواهید شد. افراد چندین نقطه از خوشبختی را پشت سر می‌­گذارند و به‌زیستی کلی فرد ترکیبی از به‌زیستی جسمی، روانی، بیولوژیکی، اجتماعی، عاطفی و معنوی است. نارسایی در رفاه هر عامل با عوامل دیگر جبران می­‌شود.

تئوری تردمیل لذت گرایی نشان می‌­دهد که علی رغم تلاش انسان برای دستیابی به خوشبختی، دستیابی به این هدف بسیار دشوار است. همچنین ثابت می‌­کند که پول خوشبختی نمی­‌خرد و توضیح می‌­دهد که چرا افراد ثروتمند لزوماً شادتر از افراد فقیر نیستند.

این نظریه نتیجه می­‌گیرد که جستجوی خوشبختی را نمی‌­توان با انباشت منابع مادی به دست آورد بلکه با قدردانی و گرامی داشتن داشته­‌هایی به دست می‌­آید که نباید همیشگی بودن آنها را مسلم فرض کرد. خوشبختی همچنین از طریق دنبال کردن فعالیت­‌ها و اهداف معنی‌­دار، ایجاد روابط معنادار، ذهن آگاهی، ابراز سپاسگزاری حاصل می‌­شود.

برای آشنایی بیشتر با کاربن صفحه درباره ما رابخوانید.

منبع 

What is the Hedonic Treadmill?, corporate finance institute

Total
0
Shares
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Total
0
Share